bur-tów

burtów (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: burt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
burciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
burciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
burtpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
burtpojedyncza biernikmęski rzeczowy
burtapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
burtachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
burtamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
burtempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
burtommnoga celownikmęski rzeczowy
burtowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
burtówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
burtupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
burtymnoga mianownikmęski rzeczowy
burtymnoga biernikmęski rzeczowy
burtymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz