burz-cy

burzcy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: burzca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
burzcapojedyncza mianownikmęski osobowy
burzcachmnoga miejscownikmęski osobowy
burzcamimnoga narzędnikmęski osobowy
burzcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
burzcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
burzcemnoga biernikmęski zwierzęcy
burzcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
burzcępojedyncza biernikmęski osobowy
burzcopojedyncza wołaczmęski osobowy
burzcommnoga celownikmęski osobowy
burzcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
burzcówmnoga biernikmęski osobowy
burzcymnoga mianownikmęski osobowy
burzcymnoga wołaczmęski osobowy
burzcypojedyncza celownikmęski osobowy
burzcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
burzcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz