bu-rze-ni-nia-ny

burzeniniany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: burzeninianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
burzeninianmnoga dopełniaczmęski osobowy
burzeninianmnoga biernikmęski osobowy
burzeninianachmnoga miejscownikmęski osobowy
burzeninianamimnoga narzędnikmęski osobowy
burzeninianiemnoga mianownikmęski osobowy
burzeninianiemnoga wołaczmęski osobowy
burzeninianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
burzeninianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
burzeninianinapojedyncza biernikmęski osobowy
burzeninianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
burzeninianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
burzeninianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
burzeninianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
burzeninianommnoga celownikmęski osobowy
burzeninianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
burzeninianymnoga biernikmęski zwierzęcy
burzeninianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz