burz-liw-ce

burzliwce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: burzliwiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
burzliwcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
burzliwcapojedyncza biernikmęski osobowy
burzliwcachmnoga miejscownikmęski osobowy
burzliwcamimnoga narzędnikmęski osobowy
burzliwcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
burzliwcemnoga biernikmęski zwierzęcy
burzliwcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
burzliwcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
burzliwcommnoga celownikmęski osobowy
burzliwcowipojedyncza celownikmęski osobowy
burzliwcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
burzliwcówmnoga biernikmęski osobowy
burzliwcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
burzliwcupojedyncza wołaczmęski osobowy
burzliwcymnoga mianownikmęski osobowy
burzliwcymnoga wołaczmęski osobowy
burzliwczepojedyncza wołaczmęski osobowy
burzliwiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz