bu-rzy-cie-lem

burzycielem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: burzyciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
burzycielpojedyncza mianownikmęski osobowy
burzycielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
burzycielapojedyncza biernikmęski osobowy
burzycielachmnoga miejscownikmęski osobowy
burzycielamimnoga narzędnikmęski osobowy
burzycielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
burzycielemnoga biernikmęski zwierzęcy
burzycielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
burzycielemnoga mianownikmęski osobowy
burzycielemnoga wołaczmęski osobowy
burzycielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
burzycielimnoga dopełniaczmęski osobowy
burzycielimnoga biernikmęski osobowy
burzycielommnoga celownikmęski osobowy
burzycielowipojedyncza celownikmęski osobowy
burzycielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
burzycielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz