bu-rła-ka-mi

burłakami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: burłak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
burłacymnoga mianownikmęski osobowy
burłacymnoga wołaczmęski osobowy
burłakpojedyncza mianownikmęski osobowy
burłakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
burłakapojedyncza biernikmęski osobowy
burłakachmnoga miejscownikmęski osobowy
burłakamimnoga narzędnikmęski osobowy
burłakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
burłakimnoga biernikmęski zwierzęcy
burłakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
burłakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
burłakommnoga celownikmęski osobowy
burłakowipojedyncza celownikmęski osobowy
burłakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
burłakówmnoga biernikmęski osobowy
burłakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
burłakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz