bu-rżuj-ce

burżujce (nazwa pospolita) rzeczownik iron.;pogard.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: burżujka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
burżujcepojedyncza celownikżeński
burżujcepojedyncza miejscownikżeński
burżujekmnoga dopełniaczżeński
burżujkapojedyncza mianownikżeński
burżujkachmnoga miejscownikżeński
burżujkamimnoga narzędnikżeński
burżujkąpojedyncza narzędnikżeński
burżujkępojedyncza biernikżeński
burżujkimnoga mianownikżeński
burżujkimnoga biernikżeński
burżujkimnoga wołaczżeński
burżujkipojedyncza dopełniaczżeński
burżujkopojedyncza wołaczżeński
burżujkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz