bu-to-ra

Butora (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Butor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Butorpojedyncza mianownikmęski osobowy
Butorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Butorapojedyncza biernikmęski osobowy
Butorachmnoga miejscownikmęski osobowy
Butoramimnoga narzędnikmęski osobowy
Butorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Butorommnoga celownikmęski osobowy
Butorowipojedyncza celownikmęski osobowy
Butorowiemnoga mianownikmęski osobowy
Butorowiemnoga wołaczmęski osobowy
Butorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Butorówmnoga biernikmęski osobowy
Butorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Butorymnoga biernikmęski zwierzęcy
Butorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Butorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Butorzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz