bu-try-mie

Butrymie (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Butrym

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Butrympojedyncza mianownikmęski osobowy
Butrymapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Butrymapojedyncza biernikmęski osobowy
Butrymachmnoga miejscownikmęski osobowy
Butrymamimnoga narzędnikmęski osobowy
Butrymempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Butrymiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Butrymiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Butrymommnoga celownikmęski osobowy
Butrymowipojedyncza celownikmęski osobowy
Butrymowiemnoga mianownikmęski osobowy
Butrymowiemnoga wołaczmęski osobowy
Butrymówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Butrymówmnoga biernikmęski osobowy
Butrymymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Butrymymnoga biernikmęski zwierzęcy
Butrymymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz