bu-ty-le

butyle (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: butyl

słowoliczbaprzypadekrodzaj
butylpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
butylpojedyncza biernikmęski rzeczowy
butylachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
butylamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
butylemnoga mianownikmęski rzeczowy
butylemnoga biernikmęski rzeczowy
butylemnoga wołaczmęski rzeczowy
butylempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
butylimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
butylommnoga celownikmęski rzeczowy
butylowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
butylówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
butylupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
butylupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
butylupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz