bu-ńdziucz-no-ścia-mi

buńdziucznościami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.;reg.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: buńdziuczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
buńdziucznościmnoga dopełniaczżeński
buńdziucznościmnoga mianownikżeński
buńdziucznościmnoga biernikżeński
buńdziucznościmnoga wołaczżeński
buńdziucznościpojedyncza celownikżeński
buńdziucznościpojedyncza miejscownikżeński
buńdziucznościpojedyncza dopełniaczżeński
buńdziucznościpojedyncza wołaczżeński
buńdziucznościachmnoga miejscownikżeński
buńdziucznościamimnoga narzędnikżeński
buńdziucznościąpojedyncza narzędnikżeński
buńdziucznościommnoga celownikżeński
buńdziucznośćpojedyncza biernikżeński
buńdziucznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz