bądzi-mi-ry

Bądzimiry (imię) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Bądzimir

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Bądzimirpojedyncza mianownikmęski osobowy
Bądzimirapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Bądzimirapojedyncza biernikmęski osobowy
Bądzimirachmnoga miejscownikmęski osobowy
Bądzimiramimnoga narzędnikmęski osobowy
Bądzimirempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Bądzimirommnoga celownikmęski osobowy
Bądzimirowipojedyncza celownikmęski osobowy
Bądzimirowiemnoga mianownikmęski osobowy
Bądzimirowiemnoga wołaczmęski osobowy
Bądzimirówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Bądzimirówmnoga biernikmęski osobowy
Bądzimirymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Bądzimirymnoga biernikmęski zwierzęcy
Bądzimirymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Bądzimirzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Bądzimirzepojedyncza wołaczmęski osobowy
Bądzimirzymnoga mianownikmęski osobowy
Bądzimirzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz