bła-ni-ka

Błanika (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Błanik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Błanikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Błanikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Błanikapojedyncza biernikmęski osobowy
Błanikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Błanikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Błanikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Błanikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Błanikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Błanikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Błanikommnoga celownikmęski osobowy
Błanikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Błanikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Błanikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Błanikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Błanikówmnoga biernikmęski osobowy
Błanikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Błanikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz