bła-źni-ce

błaźnice (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: błaźnica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
błaźnicmnoga dopełniaczżeński
błaźnicapojedyncza mianownikżeński
błaźnicachmnoga miejscownikżeński
błaźnicamimnoga narzędnikżeński
błaźnicąpojedyncza narzędnikżeński
błaźnicemnoga mianownikżeński
błaźnicemnoga biernikżeński
błaźnicemnoga wołaczżeński
błaźnicępojedyncza biernikżeński
błaźnicopojedyncza wołaczżeński
błaźnicommnoga celownikżeński
błaźnicypojedyncza celownikżeński
błaźnicypojedyncza miejscownikżeński
błaźnicypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz