błon-ni-ka

błonnika (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: błonnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
błonnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
błonnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
błonnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
błonnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
błonnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
błonnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
błonnikimnoga biernikmęski rzeczowy
błonnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
błonnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
błonnikommnoga celownikmęski rzeczowy
błonnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
błonnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
błonnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
błonnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz