ca-ry-ce

caryce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: caryca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
carycmnoga dopełniaczżeński
carycapojedyncza mianownikżeński
carycachmnoga miejscownikżeński
carycamimnoga narzędnikżeński
carycąpojedyncza narzędnikżeński
carycemnoga mianownikżeński
carycemnoga biernikżeński
carycemnoga wołaczżeński
carycępojedyncza biernikżeński
carycopojedyncza wołaczżeński
carycommnoga celownikżeński
carycypojedyncza celownikżeński
carycypojedyncza miejscownikżeński
carycypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz