cech-mi-strza-mi

cechmistrzami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: cechmistrz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cechmistrzpojedyncza mianownikmęski osobowy
cechmistrzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
cechmistrzapojedyncza biernikmęski osobowy
cechmistrzachmnoga miejscownikmęski osobowy
cechmistrzamimnoga narzędnikmęski osobowy
cechmistrzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
cechmistrzemnoga biernikmęski zwierzęcy
cechmistrzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
cechmistrzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
cechmistrzommnoga celownikmęski osobowy
cechmistrzowipojedyncza celownikmęski osobowy
cechmistrzowiemnoga mianownikmęski osobowy
cechmistrzowiemnoga wołaczmęski osobowy
cechmistrzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
cechmistrzówmnoga biernikmęski osobowy
cechmistrzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
cechmistrzupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz