ce-kro-pio

cekropio (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: cekropia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cekropiapojedyncza mianownikżeński
cekropiachmnoga miejscownikżeński
cekropiamimnoga narzędnikżeński
cekropiąpojedyncza narzędnikżeński
cekropiemnoga mianownikżeński
cekropiemnoga biernikżeński
cekropiemnoga wołaczżeński
cekropiępojedyncza biernikżeński
cekropiipojedyncza celownikżeński
cekropiipojedyncza miejscownikżeński
cekropiipojedyncza dopełniaczżeński
cekropiopojedyncza wołaczżeński
cekropiommnoga celownikżeński
cekropiimnoga dopełniaczżeński
cekropijmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz