ce-lo-ny

celony (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: celon

słowoliczbaprzypadekrodzaj
celonpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
celonpojedyncza biernikmęski rzeczowy
celonachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
celonamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
celonempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
celoniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
celoniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
celonommnoga celownikmęski rzeczowy
celonowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
celonówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
celonupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
celonymnoga mianownikmęski rzeczowy
celonymnoga biernikmęski rzeczowy
celonymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz