cem-bro-wa-czu

cembrowaczu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: cembrowacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cembrowaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
cembrowaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
cembrowaczapojedyncza biernikmęski osobowy
cembrowaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
cembrowaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
cembrowaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
cembrowaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
cembrowaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
cembrowaczemnoga mianownikmęski osobowy
cembrowaczemnoga wołaczmęski osobowy
cembrowaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
cembrowaczommnoga celownikmęski osobowy
cembrowaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
cembrowaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
cembrowaczówmnoga biernikmęski osobowy
cembrowaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
cembrowaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
cembrowaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
cembrowaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz