ce-ni-cie-lom

cenicielom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ceniciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cenicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
cenicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
cenicielapojedyncza biernikmęski osobowy
cenicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
cenicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
cenicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
cenicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
cenicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
cenicielemnoga mianownikmęski osobowy
cenicielemnoga wołaczmęski osobowy
cenicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
cenicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
cenicielimnoga biernikmęski osobowy
cenicielommnoga celownikmęski osobowy
cenicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
cenicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
cenicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz