ce-no-bi-tom

cenobitom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: cenobita

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cenobicimnoga mianownikmęski osobowy
cenobicimnoga wołaczmęski osobowy
cenobiciepojedyncza celownikmęski osobowy
cenobiciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
cenobitapojedyncza mianownikmęski osobowy
cenobitachmnoga miejscownikmęski osobowy
cenobitamimnoga narzędnikmęski osobowy
cenobitąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
cenobitępojedyncza biernikmęski osobowy
cenobitopojedyncza wołaczmęski osobowy
cenobitommnoga celownikmęski osobowy
cenobitówmnoga dopełniaczmęski osobowy
cenobitówmnoga biernikmęski osobowy
cenobitymnoga mianownikmęski zwierzęcy
cenobitymnoga biernikmęski zwierzęcy
cenobitymnoga wołaczmęski zwierzęcy
cenobitypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz