cen-trow-nik

centrownik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: centrownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
centrownicymnoga mianownikmęski osobowy
centrownicymnoga wołaczmęski osobowy
centrownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
centrownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
centrownikapojedyncza biernikmęski osobowy
centrownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
centrownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
centrownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
centrownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
centrownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
centrownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
centrownikommnoga celownikmęski osobowy
centrownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
centrownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
centrownikówmnoga biernikmęski osobowy
centrownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
centrownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz