ce-ra-to-ryt

ceratoryt (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: ceratoryt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ceratoryciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
ceratoryciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
ceratorytpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
ceratorytpojedyncza biernikmęski rzeczowy
ceratorytachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
ceratorytamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
ceratorytempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
ceratorytommnoga celownikmęski rzeczowy
ceratorytowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
ceratorytówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
ceratorytupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
ceratorytymnoga mianownikmęski rzeczowy
ceratorytymnoga biernikmęski rzeczowy
ceratorytymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz