ce-ro-pla-sty-ko

ceroplastyko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: ceroplastyka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ceroplastycepojedyncza celownikżeński
ceroplastycepojedyncza miejscownikżeński
ceroplastykmnoga dopełniaczżeński
ceroplastykapojedyncza mianownikżeński
ceroplastykachmnoga miejscownikżeński
ceroplastykamimnoga narzędnikżeński
ceroplastykąpojedyncza narzędnikżeński
ceroplastykępojedyncza biernikżeński
ceroplastykimnoga mianownikżeński
ceroplastykimnoga biernikżeński
ceroplastykimnoga wołaczżeński
ceroplastykipojedyncza dopełniaczżeński
ceroplastykopojedyncza wołaczżeński
ceroplastykommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz