liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy
| słowo | liczba | przypadek | rodzaj |
|---|---|---|---|
| Cetnar | pojedyncza | mianownik | męski osobowy |
| Cetnara | pojedyncza | dopełniacz | męski osobowy |
| Cetnara | pojedyncza | biernik | męski osobowy |
| Cetnarach | mnoga | miejscownik | męski osobowy |
| Cetnarami | mnoga | narzędnik | męski osobowy |
| Cetnarem | pojedyncza | narzędnik | męski osobowy |
| Cetnarom | mnoga | celownik | męski osobowy |
| Cetnarowi | pojedyncza | celownik | męski osobowy |
| Cetnarowie | mnoga | mianownik | męski osobowy |
| Cetnarowie | mnoga | wołacz | męski osobowy |
| Cetnarów | mnoga | dopełniacz | męski osobowy |
| Cetnarów | mnoga | biernik | męski osobowy |
| Cetnary | mnoga | mianownik | męski zwierzęcy |
| Cetnary | mnoga | biernik | męski zwierzęcy |
| Cetnary | mnoga | wołacz | męski zwierzęcy |
| Cetnarze | pojedyncza | miejscownik | męski osobowy |
| Cetnarze | pojedyncza | wołacz | męski osobowy |
Źródła danych:
Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz