ce-wi-czan

cewiczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: cewiczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
cewiczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
cewiczanmnoga biernikmęski osobowy
cewiczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
cewiczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
cewiczaniemnoga mianownikmęski osobowy
cewiczaniemnoga wołaczmęski osobowy
cewiczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
cewiczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
cewiczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
cewiczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
cewiczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
cewiczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
cewiczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
cewiczanommnoga celownikmęski osobowy
cewiczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
cewiczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
cewiczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz