cha-rak-te-ry-za-to-rem

charakteryzatorem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: charakteryzator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
charakteryzatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
charakteryzatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
charakteryzatorapojedyncza biernikmęski osobowy
charakteryzatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
charakteryzatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
charakteryzatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
charakteryzatorommnoga celownikmęski osobowy
charakteryzatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
charakteryzatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
charakteryzatorówmnoga biernikmęski osobowy
charakteryzatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
charakteryzatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
charakteryzatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
charakteryzatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
charakteryzatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
charakteryzatorzymnoga mianownikmęski osobowy
charakteryzatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz