char-ko

Charko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Charko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Charkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Charkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Charkopojedyncza mnoga celownikżeński
Charkopojedyncza mnoga biernikżeński
Charkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Charkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Charkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Charko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Charko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Charcepojedyncza celownikmęski osobowy
Charcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Charkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Charkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Charkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Charkępojedyncza biernikmęski osobowy
Charkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Charkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Charkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Charkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Charkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Charkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Charkommnoga celownikmęski osobowy
Charkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Charkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Charkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Charkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz