cha-ro-ny

Charony (imię) rzeczownik deprecjatywny mit.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Charon

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Charonpojedyncza mianownikmęski osobowy
Charonapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Charonapojedyncza biernikmęski osobowy
Charonachmnoga miejscownikmęski osobowy
Charonamimnoga narzędnikmęski osobowy
Charonempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Charoniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Charoniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Charonommnoga celownikmęski osobowy
Charonowipojedyncza celownikmęski osobowy
Charonowiemnoga mianownikmęski osobowy
Charonowiemnoga wołaczmęski osobowy
Charonówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Charonówmnoga biernikmęski osobowy
Charonymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Charonymnoga biernikmęski zwierzęcy
Charonymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz