cha-ru-ta

Charuta (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Charuta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Charuciepojedyncza celownikmęski osobowy
Charuciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Charutapojedyncza mianownikmęski osobowy
Charutachmnoga miejscownikmęski osobowy
Charutamimnoga narzędnikmęski osobowy
Charutąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Charutępojedyncza biernikmęski osobowy
Charutopojedyncza wołaczmęski osobowy
Charutommnoga celownikmęski osobowy
Charutowiemnoga mianownikmęski osobowy
Charutowiemnoga wołaczmęski osobowy
Charutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Charutówmnoga biernikmęski osobowy
Charutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Charutymnoga biernikmęski zwierzęcy
Charutymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Charutypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Charuta (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Charuta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Charuciepojedyncza celownikżeński
Charuciepojedyncza miejscownikżeński
Charutmnoga dopełniaczżeński
Charutapojedyncza mianownikżeński
Charutachmnoga miejscownikżeński
Charutamimnoga narzędnikżeński
Charutąpojedyncza narzędnikżeński
Charutępojedyncza biernikżeński
Charutopojedyncza wołaczżeński
Charutommnoga celownikżeński
Charutymnoga mianownikżeński
Charutymnoga biernikżeński
Charutymnoga wołaczżeński
Charutypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz