cha-łtu-row-ca

chałturowca (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: chałturowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
chałturowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
chałturowcapojedyncza biernikmęski osobowy
chałturowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
chałturowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
chałturowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
chałturowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
chałturowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
chałturowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
chałturowcommnoga celownikmęski osobowy
chałturowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
chałturowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
chałturowcówmnoga biernikmęski osobowy
chałturowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
chałturowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
chałturowcymnoga mianownikmęski osobowy
chałturowcymnoga wołaczmęski osobowy
chałturowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
chałturowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz