cha-łtu-rzyst-ko

chałturzystko (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: chałturzystka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
chałturzystcepojedyncza celownikżeński
chałturzystcepojedyncza miejscownikżeński
chałturzystekmnoga dopełniaczżeński
chałturzystkapojedyncza mianownikżeński
chałturzystkachmnoga miejscownikżeński
chałturzystkamimnoga narzędnikżeński
chałturzystkąpojedyncza narzędnikżeński
chałturzystkępojedyncza biernikżeński
chałturzystkimnoga mianownikżeński
chałturzystkimnoga biernikżeński
chałturzystkimnoga wołaczżeński
chałturzystkipojedyncza dopełniaczżeński
chałturzystkopojedyncza wołaczżeński
chałturzystkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz