cha-łtu-rzy-sty

chałturzysty (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: chałturzysta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
chałturzystapojedyncza mianownikmęski osobowy
chałturzystachmnoga miejscownikmęski osobowy
chałturzystamimnoga narzędnikmęski osobowy
chałturzystąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
chałturzystępojedyncza biernikmęski osobowy
chałturzystopojedyncza wołaczmęski osobowy
chałturzystommnoga celownikmęski osobowy
chałturzystówmnoga dopełniaczmęski osobowy
chałturzystówmnoga biernikmęski osobowy
chałturzystymnoga mianownikmęski zwierzęcy
chałturzystymnoga biernikmęski zwierzęcy
chałturzystymnoga wołaczmęski zwierzęcy
chałturzystypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
chałturzyścimnoga mianownikmęski osobowy
chałturzyścimnoga wołaczmęski osobowy
chałturzyściepojedyncza celownikmęski osobowy
chałturzyściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz