che-mi-ki

chemiki (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: chemik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
chemicymnoga mianownikmęski osobowy
chemicymnoga wołaczmęski osobowy
chemikpojedyncza mianownikmęski osobowy
chemikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
chemikapojedyncza biernikmęski osobowy
chemikachmnoga miejscownikmęski osobowy
chemikamimnoga narzędnikmęski osobowy
chemikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
chemikimnoga biernikmęski zwierzęcy
chemikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
chemikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
chemikommnoga celownikmęski osobowy
chemikowipojedyncza celownikmęski osobowy
chemikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
chemikówmnoga biernikmęski osobowy
chemikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
chemikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz