cho-reu-ta-mi

choreutami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: choreuta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
choreucimnoga mianownikmęski osobowy
choreucimnoga wołaczmęski osobowy
choreuciepojedyncza celownikmęski osobowy
choreuciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
choreutapojedyncza mianownikmęski osobowy
choreutachmnoga miejscownikmęski osobowy
choreutamimnoga narzędnikmęski osobowy
choreutąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
choreutępojedyncza biernikmęski osobowy
choreutopojedyncza wołaczmęski osobowy
choreutommnoga celownikmęski osobowy
choreutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
choreutówmnoga biernikmęski osobowy
choreutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
choreutymnoga biernikmęski zwierzęcy
choreutymnoga wołaczmęski zwierzęcy
choreutypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz