chro-ma-to-tech-ni-ko

chromatotechniko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: chromatotechnika

słowoliczbaprzypadekrodzaj
chromatotechnicepojedyncza celownikżeński
chromatotechnicepojedyncza miejscownikżeński
chromatotechnikmnoga dopełniaczżeński
chromatotechnikapojedyncza mianownikżeński
chromatotechnikachmnoga miejscownikżeński
chromatotechnikamimnoga narzędnikżeński
chromatotechnikąpojedyncza narzędnikżeński
chromatotechnikępojedyncza biernikżeński
chromatotechnikimnoga mianownikżeński
chromatotechnikimnoga biernikżeński
chromatotechnikimnoga wołaczżeński
chromatotechnikipojedyncza dopełniaczżeński
chromatotechnikopojedyncza wołaczżeński
chromatotechnikommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz