chro-mo-ni-klem

chromoniklem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: chromonikiel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
chromonikielpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
chromonikielpojedyncza biernikmęski rzeczowy
chromoniklachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
chromoniklamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
chromoniklemnoga mianownikmęski rzeczowy
chromoniklemnoga biernikmęski rzeczowy
chromoniklemnoga wołaczmęski rzeczowy
chromoniklempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
chromoniklimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
chromoniklommnoga celownikmęski rzeczowy
chromoniklowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
chromoniklówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
chromoniklupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
chromoniklupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
chromoniklupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz