chro-ni-cy

chronicy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: chronik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
chronicymnoga mianownikmęski osobowy
chronicymnoga wołaczmęski osobowy
chronikpojedyncza mianownikmęski osobowy
chronikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
chronikapojedyncza biernikmęski osobowy
chronikachmnoga miejscownikmęski osobowy
chronikamimnoga narzędnikmęski osobowy
chronikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
chronikimnoga biernikmęski zwierzęcy
chronikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
chronikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
chronikommnoga celownikmęski osobowy
chronikowipojedyncza celownikmęski osobowy
chronikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
chronikówmnoga biernikmęski osobowy
chronikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
chronikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz