chro-no-gra-fa

chronografa (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: chronograf

słowoliczbaprzypadekrodzaj
chronografpojedyncza mianownikmęski osobowy
chronografapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
chronografapojedyncza biernikmęski osobowy
chronografachmnoga miejscownikmęski osobowy
chronografamimnoga narzędnikmęski osobowy
chronografempojedyncza narzędnikmęski osobowy
chronografiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
chronografiepojedyncza wołaczmęski osobowy
chronografommnoga celownikmęski osobowy
chronografowipojedyncza celownikmęski osobowy
chronografowiemnoga mianownikmęski osobowy
chronografowiemnoga wołaczmęski osobowy
chronografówmnoga dopełniaczmęski osobowy
chronografówmnoga biernikmęski osobowy
chronografymnoga mianownikmęski zwierzęcy
chronografymnoga biernikmęski zwierzęcy
chronografymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz