chro-no-sty-chy

chronostychy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: chronostych

słowoliczbaprzypadekrodzaj
chronostychpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
chronostychpojedyncza biernikmęski rzeczowy
chronostychachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
chronostychamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
chronostychempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
chronostychommnoga celownikmęski rzeczowy
chronostychowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
chronostychówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
chronostychupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
chronostychupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
chronostychupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
chronostychymnoga mianownikmęski rzeczowy
chronostychymnoga biernikmęski rzeczowy
chronostychymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz