chu-dziel-ca-mi

chudzielcami (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: chudzielec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
chudzielcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
chudzielcapojedyncza biernikmęski osobowy
chudzielcachmnoga miejscownikmęski osobowy
chudzielcamimnoga narzędnikmęski osobowy
chudzielcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
chudzielcemnoga biernikmęski zwierzęcy
chudzielcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
chudzielcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
chudzielcommnoga celownikmęski osobowy
chudzielcowipojedyncza celownikmęski osobowy
chudzielcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
chudzielcówmnoga biernikmęski osobowy
chudzielcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
chudzielcupojedyncza wołaczmęski osobowy
chudzielcymnoga mianownikmęski osobowy
chudzielcymnoga wołaczmęski osobowy
chudzielczepojedyncza wołaczmęski osobowy
chudzielecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz