chu-tor-ni-ku

chutorniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: chutornik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
chutornicymnoga mianownikmęski osobowy
chutornicymnoga wołaczmęski osobowy
chutornikpojedyncza mianownikmęski osobowy
chutornikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
chutornikapojedyncza biernikmęski osobowy
chutornikachmnoga miejscownikmęski osobowy
chutornikamimnoga narzędnikmęski osobowy
chutornikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
chutornikimnoga biernikmęski zwierzęcy
chutornikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
chutornikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
chutornikommnoga celownikmęski osobowy
chutornikowipojedyncza celownikmęski osobowy
chutornikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
chutornikówmnoga biernikmęski osobowy
chutornikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
chutornikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz