chu-to-ry

chutory (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: chutor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
chutorpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
chutorpojedyncza biernikmęski rzeczowy
chutorachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
chutoramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
chutorempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
chutorommnoga celownikmęski rzeczowy
chutorowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
chutorówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
chutorupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
chutorymnoga mianownikmęski rzeczowy
chutorymnoga biernikmęski rzeczowy
chutorymnoga wołaczmęski rzeczowy
chutorzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
chutorzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz