chwa-li-bur-ce

chwaliburce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: chwaliburca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
chwaliburcapojedyncza mianownikmęski osobowy
chwaliburcachmnoga miejscownikmęski osobowy
chwaliburcamimnoga narzędnikmęski osobowy
chwaliburcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
chwaliburcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
chwaliburcemnoga biernikmęski zwierzęcy
chwaliburcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
chwaliburcępojedyncza biernikmęski osobowy
chwaliburcopojedyncza wołaczmęski osobowy
chwaliburcommnoga celownikmęski osobowy
chwaliburcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
chwaliburcówmnoga biernikmęski osobowy
chwaliburcymnoga mianownikmęski osobowy
chwaliburcymnoga wołaczmęski osobowy
chwaliburcypojedyncza celownikmęski osobowy
chwaliburcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
chwaliburcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz