chwy-ta-ki

chwytaki (nazwa pospolita) rzeczownik techn.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: chwytak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
chwytakpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
chwytakpojedyncza biernikmęski rzeczowy
chwytakapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
chwytakachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
chwytakamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
chwytakimnoga mianownikmęski rzeczowy
chwytakimnoga biernikmęski rzeczowy
chwytakimnoga wołaczmęski rzeczowy
chwytakiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
chwytakommnoga celownikmęski rzeczowy
chwytakowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
chwytakówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
chwytakupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
chwytakupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz