cie-mi-ęz-com

ciemięzcom (nazwa pospolita) rzeczownik przest.dziśksiążk.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ciemięzca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ciemięzcapojedyncza mianownikmęski osobowy
ciemięzcachmnoga miejscownikmęski osobowy
ciemięzcamimnoga narzędnikmęski osobowy
ciemięzcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
ciemięzcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
ciemięzcemnoga biernikmęski zwierzęcy
ciemięzcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
ciemięzcępojedyncza biernikmęski osobowy
ciemięzcopojedyncza wołaczmęski osobowy
ciemięzcommnoga celownikmęski osobowy
ciemięzcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ciemięzcówmnoga biernikmęski osobowy
ciemięzcymnoga mianownikmęski osobowy
ciemięzcymnoga wołaczmęski osobowy
ciemięzcypojedyncza celownikmęski osobowy
ciemięzcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
ciemięzcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz