cio-tu-le-ńko

ciotuleńko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: ciotuleńka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ciotuleniekmnoga dopełniaczżeński
ciotuleńcepojedyncza celownikżeński
ciotuleńcepojedyncza miejscownikżeński
ciotuleńkapojedyncza mianownikżeński
ciotuleńkachmnoga miejscownikżeński
ciotuleńkamimnoga narzędnikżeński
ciotuleńkąpojedyncza narzędnikżeński
ciotuleńkępojedyncza biernikżeński
ciotuleńkimnoga mianownikżeński
ciotuleńkimnoga biernikżeński
ciotuleńkimnoga wołaczżeński
ciotuleńkipojedyncza dopełniaczżeński
ciotuleńkopojedyncza wołaczżeński
ciotuleńkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz