ciu-ćmo-ki

ciućmoki (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: ciućmok

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ciućmocymnoga mianownikmęski osobowy
ciućmocymnoga wołaczmęski osobowy
ciućmokpojedyncza mianownikmęski osobowy
ciućmokapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ciućmokapojedyncza biernikmęski osobowy
ciućmokachmnoga miejscownikmęski osobowy
ciućmokamimnoga narzędnikmęski osobowy
ciućmokimnoga mianownikmęski zwierzęcy
ciućmokimnoga biernikmęski zwierzęcy
ciućmokimnoga wołaczmęski zwierzęcy
ciućmokiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ciućmokommnoga celownikmęski osobowy
ciućmokowipojedyncza celownikmęski osobowy
ciućmokowiemnoga mianownikmęski osobowy
ciućmokowiemnoga wołaczmęski osobowy
ciućmokówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ciućmokówmnoga biernikmęski osobowy
ciućmokupojedyncza miejscownikmęski osobowy
ciućmokupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz