ciu-ła-cza-mi

ciułaczami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ciułacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ciułaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
ciułaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ciułaczapojedyncza biernikmęski osobowy
ciułaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
ciułaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
ciułaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
ciułaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
ciułaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
ciułaczemnoga mianownikmęski osobowy
ciułaczemnoga wołaczmęski osobowy
ciułaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ciułaczommnoga celownikmęski osobowy
ciułaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
ciułaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ciułaczówmnoga biernikmęski osobowy
ciułaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
ciułaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
ciułaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
ciułaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz